بعضی وقت‌ها اتفاق‌هایی می‌افتد که باعث می‌شوند ناراحت، ترسیده یا حتی زخمی بشوی. به همه ی این اتفاق‌ها خشونت می گویند. هیچکدام از این کارها درست نیستند، و هیچ‌کس حق ندارد با تو اینطور رفتار کند.

بهتر است این رفتارها را بشناسی تا راحت تر بتوانی آنها را نپذیری:

۱. خشونت بدنی: یعنی کسی کاری کند که بدن تو درد بگیرد یا آسیب ببیند. مثلاً:

• کسی تو را لگد بزند.
• موی تو را بکشد.
• تو را محکم هل بدهد.
• تو را با کمربند یا چوب بزند.
• یا حتی بخواهد با سیلی یا فشار تنبیهت کند.

این کارها اصلاً درست نیست. حتی اگر از طرف پدر، مادر، معلم یا هر کس دیگری باشند.

 ۲. خشونت کلامی: گاهی خشونت با حرف‌ زدن اتفاق می‌افتد. این هم می‌تواند تو را اذیت کند یا برنجاند. مثل این‌ها:

• داد زدن یا فریاد کشیدن سر تو.
• گفتن حرف‌هایی مثل: «تو بی‌عرضه‌ای»، «تو اصلاً خوب نیستی»، «ازت متنفرم».
• مسخره‌کردن لهجه، ظاهر، لباس یا خانواده‌ات.
• گفتن حرف‌هایی که باعث خجالت یا شرمندگی ات بشود.

 ۳. خشونت روانی: بعضی وقت‌ها کسی کاری می‌کند که تو بترسی، ناراحت بشوی یا احساس کنی بدی. مثلاً:

• تهدیدت کند که «اگر چیزی بگویی تنبیهت می‌کنم».
• یا «اگر پیش کسی از رفتار من شکایت کنی، دیگر دوستت ندارم».
• کاری کند که از بقیه جدا بشوی یا تنها بمانی.
• یا همیشه طوری رفتار کند که احساس کنی بد و بی‌ارزشی.

 این نوع خشونت پنهان‌تر، اما خیلی دردناک است.

 ۴. خشونت جنسی: دانستن درباره ی این نوع خشونت خیلی خیلی مهم است، چون خیلی بچه‌ها نمی‌دانند این کارها هم خشونت هستند!

خشونت جنسی یعنی:

• کسی به جاهایی از بدن ما نگاه کند یا دست بزند که خصوصی و مخصوص خودمان است.
• بخواهد عکس یا فیلمی از آن قسمت‌ها بگیرد یا ببیند.
• بخواهد ما به بدن او دست بزنیم یا کاری کنیم که نمی‌فهمیم یعنی چه ولی ناراحتمان می‌کند.
•  درباره‌ی بدن و چیزهایی که متوجه نمی‌شوم، حرف‌هایی بزند که باعث بشود احساس بد یا سردرگمی کنیم.

یادت باشد بدن تو فقط مال خودت است. هیچ‌کس حق ندارد بدون رضایت تو به آن نزدیک بشود.

 اگه کسی با تو چنین کارهایی کرد، حتماً به یک بزرگ‌تر قابل اعتماد بگو.

گام دوم: با یک بزرگ‌تر قابل اعتماد حرف بزن

بیشتر وقتها کسانی که دیگران و به خصوص بچه ها را آزار می دهند با ترساندن و تهدید بچه ها، سعی می کنند به کارهای خود ادامه دهند. از تهدید آنها نباید بترسی. در اولین فرصت درباره ی چیزی که آزارت می دهد با پدر و مادرت صحبت کن. اگر از والدینت هم می ترسی و یا خود آنها باعث آزارت شده اند با کسی که تو را دوست دارد، به تو گوش می‌دهد و تا حالا به تو آسیب نرسانده حرف بزن. مثلاً:

• • معلمت

  • مشاور مدرسه

  • مادر بزرگ یا پدر بزرگ

  • همسایه‌ی خوب

  • خاله، دایی، عمه یا عمو

یادت باشد: رازهایی که تو را ناراحت می‌کنند، نباید پنهان بمانند.

گام سوم: زنگ بزن و کمک بخواه

اگر هیچ‌کس را نداری که با او صحبت کنی، یا ترسیده‌ای، می‌توانی با این شماره‌ها تماس بگیری. آن‌ها برای کمک به کودکانی مثل تو آموزش دیده‌اند:

☎️ در هر ساعت از شبانه روز که کمک خواستی می توانی با شماره تلفن 123  اورژانس اجتماعی تماس بگیری. مددکاران اجتماعی 123 به کمک تو می آیند و اگر لازم است تو را به مکان امن خود می برند.

☎️ اگر زندگی ات در خطر است و یا کسی تو را کتک می زند یا به بدن تو آسیب می زند می توانی علاوه بر اورژانس از پلیس هم با گرفتن شماره ی 110 کمک بگیری. 

☎️ ممکن است دلت بخواهد درباره ی شرایطت با کسی حرف بزنی که بتواند بصورت محرمانه و مطمئن راهنماییت کند. در این صورت می توانی از 8 صبح تا 8 شب با شماره تلفن 1480 تماس بگیری و با مشاوران  آنها صحبت کنی.

اگر به تلفن دسترسی نداری، از یک دوست مطمئن، معلم یا حتی یک  همسایه ی مورد اعتماد کمک بگیر.

گام چهارم: از خودت مراقبت کن

• درباره احساساتت بنویس یا نقاشی بکش و با کسی که قابل اعتماد است، آن را نشان بده.

• اگر خانه ات امن نیست می‌توانی، به جای امن بروی. مثل خانه‌ی یکی از اقوام یا همسایه‌ی قابل اعتماد بروی و با اورژانس 123 تماس بگیری.

• تو شجاع هستی، چون کمک خواستی. هیچ‌کس حق ندارد تو را بترساند یا آزار بدهد.

گام پنجم: تو تنها نیستی

بچه های زیاد دیگری در شرایطی شبیه به تو زندگی کرده اند ولی با کمک گرفتن از افراد و سازمان های تخصصی مثل مشاوران و یا اورژانس اجتماعی حالا در شرایطی امن زندگی می کنند و درس می خوانند. شرایط تو هم مثل آنها قابل تغییر است.

همه ی ما اهالی خسته خانه و دوستان دیگرت تو را باور داریم و همیشه پشتیبان تو هستیم!

این حق همه ی کودکان کشورمان است که با سلامتی، آرامش و شادی زندگی کنند.